Wat betekent de sleepwet voor jou

Iedereen praat erover: de gevolgen van de “sleepwet“. Maar wat zijn de gevolgen van deze voorgestelde wetgeving? Weinigen weten daarvan de ins-and-outs. Weinigen hebben dit wetsvoorstel gelezen, voor zover dit te lezen is voor de gewone burger. Helemaal weinig begrijpen de volledige impact van deze wetgeving; ook ik niet. Ik durf zelfs te beweren dat de schrijvers van dit wetsvoorstel de gevolgen hiervan niet kunnen overzien.

Ik heb het gelezen en maak me ernstig zorgen. Zorgen om onze privacy en het algehele voortbestaan van onze rechtstaat. Het voert echter te ver om de gehele wet door te nemen en daarom heb ik er een klein gedeelte uit gepakt: Artikel 45 lid 1 en 2. (zie onderaan). Om te begrijpen wat deze artikelen betekenen zal ik proberen dit te vertalen in jip-en-janneke-taal en in de context van jouw huis en jouw bezittingen:

1. De geheime diensten zijn bevoegd tot:

  • a. het doorzoeken van ieder huis dat zijn voordeur heeft aan de openbare weg.
  • b. hiertoe mogen ze gebruikmaken van nagemaakte sleutels, een koevoet en een valse identiteit (bijvoorbeeld zich voordoen als inbreker en/of crimineel). Ook mogen ze  slotenmakers en buren inschakelen om dit te doen.

2. Tevens mogen de geheime diensten

  • a. alle sloten forceren en verwijderen.
  • b. alle deuren open laten staan en alle deuren en sloten tot jouw huis permanent verwijderen zodat iedereen binnen kan wandelen.
  • c. camera’s plaatsen in elke ruimte van de woning om permanent te kijken wat jij doet.
  • d. alles wat er binnen staat in jouw woning mee nemen en opslaan in hun magazijn.

Wakker geschud? Het wordt nog erger:

  • Ze mogen (en zullen) al jouw bezittingen en gedragingen, zonder te controleren, delen met iedereen op de wereld.
  • Ze hebben hiervoor geen concrete verdenking nodig. Als ze (zeggen dat ze) jouw (vage) kennis ergens van verdenken is dat voldoende.
  • Ze hoeven hiertoe geen toestemming te vragen aan een rechter. Even de baas een briefje laten schrijven is voldoende.

Tot slot (maar dat is moeilijk voor te stellen in deze context):

Ze hoeven jouw niet te vertellen

  • wat ze hebben meegenomen
  • wat ze hebben gedeeld met de rest van de wereld
  • dat ze je deuren open hebben gezet

Denk hier aan als je gaat stemmen …


Artikel 45

1. De diensten zijn bevoegd tot:

  • a. het verkennen van de technische kenmerken van geautomatiseerde werken die op een communicatienetwerk zijn aangesloten;
  • b. het al dan niet met gebruikmaking van een technisch hulpmiddel, valse signalen, valse sleutels, valse hoedanigheid of door tussenkomst van het geautomatiseerd werk van een derde, binnendringen in een geautomatiseerd werk.

2. Tot de bevoegdheid in het eerste lid, onder b, behoort tevens de bevoegdheid tot:

  • a. het doorbreken van enige beveiliging;
  • b. het aanbrengen van technische voorzieningen teneinde versleuteling van gegevens opgeslagen of verwerkt in het geautomatiseerde werk ongedaan te maken;
  • c. het aanbrengen van technische voorzieningen in verband met de toepassing van de bevoegdheid als bedoeld in de artikelen 40, eerste lid, en 47, eerste lid;
  • d. het overnemen van de gegevens opgeslagen of verwerkt in het geautomatiseerde werk.
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

To be DONOR or not to be DONOR

Ik heb er even over na moeten denken. Niet over het beschikbaar stellen van mijn organen en dus het donor zijn; donor voel ik me al heel lang. In mijn papieren zit al ruim 30 jaar een zelf geplastificeerd Engelstalig kaartje.Simpelweg omdat het destijds in Nederland nog niet bestond. Op de achterkant prijkt de datum 1-5-’86.

Eind 90’er jaren kwam het in Nederland ook van de grond. En meteen stopte ik dat pasje ook bij mijn papieren.  Niet omdat ik er zelf ooit op hoop maar gewoon om te helpen. Ik rijd al jaren motor dus de kans dat mijn organen voortijdig beschikbaar kwamen ( en komen ) is redelijk aanwezig 🙂 Ook vond ik dat eigenlijk iedereen dat zou kunnen doen.

Maar het is wel een KEUZE, in mijn beleving. Ik heb problemen met de wijze waarop de politiek het nu door de strot duwt. Het bagatelliseert mijn vrijheid, tenminste, zo voelt het. Ik heb zelfs even met de gedachte gespeeld om het nu terug te draaien en expliciet te laten registreren dat ik het niet wil. Zo boos werd ik op de politiek.

Via Facebook werd ik wakker geschud: Iemand schreef dat we ons niet moeten laten beïnvloeden door de politici. Nu NEE zeggen geeft nauwelijks een statement naar de politiek maar wel naar de talloze mensen die zitten te wachten op een orgaan. En gelijk had ze. Ik schaamde me bijna voor de gedachte.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Wooniezie toch in opspraak

We weten het eigenlijk allemaal: Er klopt iets niet bij de woningtoewijzing via Wooniezie. Woningzoekenden die jaren op de lijst staan en NIETS krijgen toegewezen. En dan komt er plotseling iemand tegenover je wonen die net een paar weken gescheiden is. Iedereen vraagt zich af hoe het mogelijk is en het regent klachten.

Eind vorig jaar doet bedrijfsrecherchebureau Hoffmann onderzoek en vindt NIETS, zo wordt gemeld in de krant. Bijzonder verbazend, als je mij vraagt.

Vandaag meld dezelfde krant dat er toch wel wat aan de hand is. Maar het verbaast me dat men steevast opmerkt: “op dit moment beperkt het onderzoek zich tot Wooniezie“. Er zijn reacties te lezen van woningbouwverenigingen die duidelijk een bloedende neus simuleren.

Alles lijkt neer te komen op een simpele “hacker” die slim de website weet te manipuleren en daar ook nog eens geld voor kan vragen bij de woningzoekenden. Een leuk verhaal waarbij zowel Wooniezie als de aangesloten woningbouwverenigingen handig buiten schot blijven. Maar werkelijke vragen worden niet gesteld. Het past mooi in het straatje van de betrokken partijen.

Zelf heb ik ook een paar keer geklaagd. De website blijkt gewoonweg niet te werken en als er woningen op komen dan kun je, op een of andere manier, niet reageren. Onze zoektocht naar nieuwe huisvesting is daardoor behoorlijk frustrerend geworden. Maar het ergste is dat men NIET reageert. Een alleraardigst (geautomatiseerd) mailtje waarin men ogenschijnlijk zeer servicegericht antwoord: “Bedankt voor uw vraag via www.wooniezie.nl. Wij hebben deze in goede orde ontvangen. Wij beantwoorden uw vraag op werkdagen binnen 48 uur.“. Maar er komt geen enkele reactie, niet van Wooniezie maar ook niet van de woningbouwvereniging. NIETS!

Ik hoop dat men niet gaat zoeken naar “schuldigen” of zelfs een “zondebok”. In plaats daarvan hoop ik dat partijen eens goed de koppen bij elkaar gaan steken hoe men het gaat oplossen en tot een werkend en eerlijk woningtoewijzingssysteem gaat komen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Helemaal klaar met HAATPROPAGANDA

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

PostNL blijft een drama

Als alles mis gaat, vragen stellen niet helpt, een klacht genegeerd wordt en de volgende klacht weken duurt en een uiterst stom antwoord oplevert wordt het, in mijn ogen, eens tijd voor een blog. Ja, uit machteloosheid aan de ene kant maar soms levert het ook wat op, heb ik gemerkt.

Het begint allemaal met een aangetekend schrijven, naar de rechtbank. Keurig afgegeven op het postkantoor op 6 september in een klein winkeltje. Helaas zijn de postkantoren niet meer wat het geweest is en het worden er steeds minder. Ik moet er steeds verder voor gaan. Maar het frommelige bonnetje wordt weer ingescand, opgeslagen bij de Conclusie van Repliek en het “track & trace” nummer ingevoerd in de app. Je verwacht dan dat je binnen 2 dagen een handtekening retour hebt, weliswaar digitaal maar toch.
Er kwam echter NIETS terug en in de app bleef de zending op “Bezorgmoment nog niet bekend” staan. Dat staat er overigens TOT OP DE DAG VAN VANDAAG. Na een week ging ik vragen stellen: “Wat is er aan de hand? Is mijn “aangetekend stuk” wel ontvangen? Ik krijg het ongelooflijke domme antwoord: “Dat weten we niet. Moet u vragen bij de geadresseerde.“.

Op 18 september vulde ik het “klachtenformulier” op de website van PostNL maar eens in. Alle gegevens erbij en ik ging er nog steeds vanuit dat nu PostNL een werkelijk “onderzoek” instelt waar het schrijven gebleven was. Weer MIS!

Op 22 september komt er een mail van PostNL:
Om het onderzoek op te kunnen starten, ontvang ik graag de volgende informatie:
– – de naam en/of naam bedrijf, het volledige adres en telefoonnummer van de geadresseerde
– – een beschrijving van het uiterlijk van de envelop met eventuele kenmerken
– – beschrijving inhoud
– – kopie van het verzendbewijs
Tja, dat had ik eigenlijk allemaal al doorgeven bij de vraag EN bij de klacht. Maar ik blijf rustig en geef op alle vragen, voor de derde keer, antwoord.

Op 4 oktober komt er een antwoord: “Uit onderzoek heb ik de zending helaas niet kunnen traceren. Hierdoor moet ik concluderen dat de zending nooit afgeleverd is. Als de rechtbank dit ook bij u aangeeft dan zal ik de verzendkosten moeten vergoeden aangezien wij de zending niet meer kunnen traceren. Graag ontvang ik hier een bevestiging op.“.

PostNL gaat er dus vanuit dat IK inderdaad ga informeren bij de geadresseerde. Zelf doen ze dat dus blijkbaar niet; tot zover het “onderzoek”. Ik antwoord nog: “Het gaat hier niet om vergoeden. Het gaat hier om juridische post en dus het bewijs kunnen leveren dat een brief is afgeleverd, de zogenaamde “handtekening retour” maar daar komt nooit meer een reactie op.

Over PostNL pakketdiensten kan ik nog wel 7 blogs schrijven maar daar zullen we de lezers maar niet mee vervelen. Ik ga ervan uit dat iedereen daar last van heeft.

Het is overigens niet de eerste keer dat ik schrijf over onze nationale postbezorger. Was het de vorige keer drama bij de postkantoren, nu is de bezorging en de informatievoorziening (app) aan de beurt.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen