Schuldig tot onschuld bewezen is.

We kennen het waarschijnlijk allemaal: een envelop met een paars randje door de brievenbus. Soms een paar tientjes want een paar km te hard rijden we allemaal wel eens. Tja, de staatskas moet gespekt worden. Maar soms zijn die boetes helemaal niet terecht. Je bent daar helemaal niet geweest of je weet zeker dat je niet te hard hebt gereden of een overtreding hebt gemaakt.

Eind maart ontvang ik een “beschikking” van maar liefst 239 euro (inclusief administratiekosten). Ik zou op donderdag 2 maart om 07:48 “Op een kruispunt niet de richting volgen die de voorsorteerstrook aangeeft“. Vreemd verhaal dus ik raadpleeg mijn agenda, temeer omdat ik best vaak op donderdag van thuis werk. En inderdaad: Ik ben die dag niet weg geweest. Volgens agenda, urenverantwoording, KM-verantwoording en logfiles op de server heb ik gewoon achter mijn eigen PC thuis gezeten.

Maar hoe toon je dat aan? Ik heb dit al eens eerder meegemaakt en de Officier van Justitie antwoordde destijds op mijn bezwaar dat hij, naar aanleiding van mijn woorden, geen reden zag te twijfelen aan de waarnemingen van de politie. Mijn ingevoerde bewijzen waren “makkelijk te manipuleren“, volgens zijn mening. Ook de rechter sloot zich daar bij aan en ondanks dat ik zeker wist en kon aantonen dat ik nog niet in de buurt was geweest bleef de boete gehandhaafd.

Ik wilde me er eigenlijk al bij neerleggen, wetende uit ervaring dat een bezwaar weinig zin heeft, toen ik dacht aan mijn camera-systeem. Als ik thuis ben, en de auto ook, dan staat die, grote kans, recht onder de camera geparkeerd. Precies zo was het en ik stuurde de camera-beelden, inclusief time-stamp, mee met mijn bezwaar. Hier kunnen ze toch niet zo makkelijk omheen?

Vandaag viel het antwoord van de OvJ op de mat: “Op basis van de door de verbaliserende instantie ter beschikking gestelde gegevens is gebleken dat de beschikking niet in stand kan blijven. Alles overwegende vernietigt de officier van justitie de beschikking. U hoeft de opgelegde sanctie en de administratiekosten niet te betalen.

Op basis van de door de verbaliserende instantie ter beschikking gestelde gegevens? Waren het niet mijn camera-beelden die de OvJ overtuigd hebben? En is dit alles? Ik overleg onomstotelijk bewijs dat ik, en mijn auto, op dat moment NIET daar geweest kunnen zijn en de OvJ “vernietigt” de beschikking? Geen verdere verklaring, geen tegemoetkoming in de “verweerkosten”, geen excuses, NIETS. Het is gewoon NOOIT GEBEURD!.

Ik heb hier wederom een heel onbevredigend gevoel aan overgehouden. Het sterkt me in mijn standpunt dat de “wet Mulder” IN STRIJD MET DE GRONDWET IS! Het zoveelste bewijs dat de Mulder-wetgeving een typisch geval van “SCHULDIG TOT ONSCHULD BEWEZEN” is. Maar we blijven het pikken …. Hoe lang nog?

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Tijden veranderen

Toen ik klein was hadden we een deugnietje in elke straat. Een manneke die met 14 al op een crossbrommertje door de straat reed en een beetje brutaler was als de anderen. Misschien was ik zelf wel dat deugnietje in onze straat. Een brommertje had ik in ieder geval. Je moest wel opletten voor de politie. Als die je te pakken kregen was je het vrijlopertje kwijt en kwam de wijkagent een praatje maken met je ouders. Dat vond je niet leuk. In een keurig wit overhemd en een indrukwekkende pet stond dan Mies Derks aan de deur. Een preek en er zwaaide wat thuis. Maar op geen enkel moment was er sprake van geweld. Waarom ook? Je wist dat het niet mocht en je betaalde de prijs.

In de Willem Prinsenstraat in Helmond rijd een manneke van 14 met een scootertje. Geen kentekenplaatje maar duidelijk een snorscootertje. Dat mag nog steeds niet. Maar de tijden zijn veranderd. Een “team” van agenten gaan dit manneke arresteren. Met gevechtspakken en scherfvesten lijken ze meer op militairen. Ze gebruiken knuppels en pepperspray, uit voorzorg. Een moeder ziet het gebeuren en spreekt de agenten er op aan. Ze krijgt ook met de knuppel. De buurtbewoners zijn verbijsterd, onthutst. Ze protesteren. De politie roept versterking en stelt zich erg dreigend op. Knuppels en pepperspray in de hand, pistolen op de heup. Een snotneusje gooit wat grind van een tuinpaadje. De politie vertaalt dit naar stenen gooien en “meer versterking is nodig”. Tenslotte besteed de landelijke pers er aandacht aan en zien we een verontwaardigde burgemeester op TV. ““Mijn” agenten moeten ongestoord hun werk kunnen doen.

Ja de tijden zijn veranderd. Maar niet de deugnietjes. Die zijn er altijd al geweest. Wel het optreden van politie. En deze laatste waren, in dit geval, de schuld van het geweld. Zij gebruikten het eerst geweld. Zij hebben ook het geweldsmonopolie en maken daar meer en meer gebruik van. Misdaadcijfers dalen; verkeersovertredingen en ongevallen dalen. Ja, zelfs terrorisme is nog maar een fractie van wat het was, in de 70’er of 80’er jaren. Maar de politie gebruikt steeds meer geweld. Dat is het enige cijfer dat omhoog gaat: politie-geweld. En de burger kijkt toe en keurt het goed. Hoelang nog?

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Sociale woningbouw en woningnood (deel 3)

Voor wie nog even terug wil lezen waar deze (vervolg)-serie ook weer over ging zie deel 1 en deel 2 . Er zijn immers alweer 10 maanden verstreken sinds het 2e deel. Helaas gaat de rechtsgang in Nederland niet sneller en moet je geduld hebben als je iets voor elkaar wil krijgen.

Woonpartners heeft er uiteindelijk toch voor gekozen ons te dagvaarden. De eis was belachelijk: per direct ontruiming. Verder had Woonpartners mijn huurpenningen keurig ontvangen maar ze storten deze terug op mijn rekening met de mededeling “niet voor Woonpartners bestemd“. Beetje vreemd maar wel lekker. In de dagvaarding werden deze echter weer gevorderd, inclusief rente, boete en incasso-kosten. Kan nog leuk worden. Ik voer inhoudelijk verweer met toevoeging van de nodige producties.

De Kantonrechter bepaald een Comparitie van Partijen voor 6 april 2017. Voor wie niet weet wat dit is: een CvP is een poging van de rechter om partijen met elkaar te laten praten, onderhandelen en te kijken of er een compromis mogelijk is. Ik had weinig hoop op een minnelijke regeling want ik had al 2 pogingen gedaan.

Omdat ik de poging wel serieus wil nemen doe ik 3 weken voor de zitting nog een sans prejudice voorstel eruit richting de advocaat van Woonpartners, mr Richard de Laat. In een telefoongesprek wat daarop volgde nam mr de Laat een bijzonder hautaine houding aan.  Hij wilde op geen enkele wijze een tegenvoorstel doen anders dan de eis in de dagvaarding. Op mijn oprechte vraag waarom niet zei hij koeltjes: “U bent lastig. Woonpartners wil van u af.“. Ok, dan gaan we om een vonnis vragen, mij best. Mijns inziens de 1e fout van mr. de Laat.

Zoals gezegd was het afgelopen donderdag zover. Samen met mijn meisje en goede vriend gingen we naar het gerechtsgebouw in Eindhoven. Aldaar waren voor de eisende partij, buiten mr de Laat, ook Marieke en Maureen van Woonpartners aanwezig en tot mijn verbazing dhr. Fanchamps, directeur van Gapph. Och, hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Ik barstte van het zelfvertrouwen. Mr. de Laat mocht van wal steken maar leek niets voorbereid te hebben. Geen pleitnota om te overhandigen met een goed gefundeerd verhaal maar een rommelig onsamenhangend voordrachtje. Als spreekbeurt in de zesde klas had je daar geen voldoende voor gekregen.

Ik had (uiteraard) mijn pleitnota, in vijfvoud, goed voorbereid en redelijk ingestudeerd. Ik stak van wal met de opmerking dat mr. de Laat verzuimd had de ingebrachte producties naar mij te sturen. De Kantonrechter was “not amused” en gaf de gemachtigde van Woonpartners “een standje“. Dat was het 2e foutje van confrère. Verder was de juridische onderbouwing van mijn betoog zodanig dat ik van mening was dat de rechter geen andere keuze had dan de wet te volgen en in mijn voordeel uit te spreken. Ook verwees ik naar het begeleidend schrijven de producties waarin hij opmerkte: “Raaijmakers sr. neemt een activistische houding in, in de buurt, onder meer vanwege de sloopplannen.“. Ik had al gesuggereerd in mijn Conclusie van Antwoord dat er een onderliggende reden voor deze procedure was (misbruik van rechtsgang) maar kon dat moeilijk bewijzen. Hier stond het zwart-op-wit en dat was, naar mijn bescheiden mening, de 3e fout van mr. de Laat. De interesse van Edelachtbare was gewekt.

Toch informeerde hij of er voorstellen over en weer waren gedaan en ik vertelde dat we een redelijk voorstel hadden overhandigd maar Woonpartners niets van hun oorspronkelijke eis wenste in te leveren. Hij vroeg aan mr. de Laat of er mogelijkheden waren om tot een compromis te komen. Die stamelde op zijn beurt dat hij die wel zag (omdat het hem waarschijnlijk dun door de broek ging). We werden de gang opgestuurd om tot een vergelijk te komen. Het gezelschap trok zich terug in een spreekkamer en wij gingen ontspannen een sigaretje roken, voor de deur.

Na tien minuutjes troffen we elkaar in de gang. Mr. de Laat had weer iets terug van zijn hautaine houding en probeerde indruk te maken. Ik verwees echter naar mijn voorstel en wilde daar niet van afwijken. Na een paar minuten deed ik een beetje water bij de wijn en deed afstand van een verhuisvergoeding maar daar stopt het ook. Confrère voelde zich blijkbaar gesterkt door zijn mini-zege en ging nog hoger op zijn paard zitten. Hij wilde van de “finale kwijting” in het voorstel af maar dat vond ik een dealbreker. Hij ging accoord, zich niet realiserend dat dit ook de 9 maanden huur bevatte die ze hadden terug gestort. Dhr. Fanchamps redde hem en hij schrok zichtbaar. Foutje nummer 4! Toch liet ik dit element niet los en hij ging zich echt neerbuigend gedragen en stuurde aan op een ordinair handjeklap. “U moet dit spel wel een beetje begrijpen mijnheer ….“. Ik was zijn houding beu en totoyeerde hem: “Luister Richard: Het mag voor jou dan misschien een spelletje zijn maar voor mij is het mijn dak boven mijn hoofd en ik ben het beu dat je denkt dat je op de markt staat. Je kent mijn voorstel en daar kun je het mee doen. Als je nog een keer “euro” zegt ga ik naar binnen en verzoek een vonnis“. Werkelijk oerdom antwoordde hij: “Maar het gaat toch om de euro’s?“. Ik was al op weg naar binnen. Blunder nummer 5.

De Kantonrechter was benieuwd of we eruit gekomen waren. Richard pleitte dat we centimeters verwijderd waren van een oplossing en de rechter keek me aan. Ik verteld hem dat ik dat gevoel niet deelde en dat ze niet eens een “finale kwijting” wilden verstrekken. De rechter vond dat vreemd omdat dit altijd onderdeel van een deal was. Ik sprak uit dat ik er geen vertrouwen meer in had en het liefst had dat de Kantonrechter zou vonnissen. Richard raakte in paniek: “We zijn zo dicht bij Edelachtbare! Die finale kwijting kan echt wel hoor.” Ik voelde 9 maanden huur in mijn achterzak schuiven alsof er zeep aan zat. Mijn voorstel was vrijwel geaccepteerd maar natuurlijk wilde Richard graag de tekst citeren aan de griffier. Wat ik in 5 regels had voorgesteld werden 2 A4tjes en nu was zelfs de griffier “not amused“. Richard wilde ook een paar zaken net even anders omschrijven om redenen die mij niet duidelijk zijn maar maakte daarbij een kapitale rekenfout (blundertje 6). Als een amateuristische boekhouder zat hij op zijn telefoon te tellen bij het citeren en telde een plus bij een min. Dat brengt me nog een extra 1600 euro op dus ik zei dat het een deal was. We zijn eruit! Dit keer wees Maureen hem op zijn grove blunder maar het was te laat. De deal is gesloten. De tekst was al langs de vingers van de griffier gegaan.

Al met al zijn we gezellig met z’n drieen uit gaan eten bij de Griek, “op kosten van Woonpartners“. We blijven tot eind volgend jaar in de straat wonen en dat ook nog eens 13 maanden VOOR NIETS! Om sonst; gratis; voor nikskenie; FREE! Dankje wel Richard de Laat van kantoor de advocaten van van Riet. Misschien zien we elkaar nog in de procedures van de buren …

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Bureaucratie

Automatisering maakt alles makkelijker en vooral sneller; behalve de overheid, zo lijkt het. De afgelopen maanden liep ik weer tegen een muur van regels en een logge overheid aan. Alles lijkt in het teken te staan van een akelig verdien-model en ambtenaren die alleen maar lijken te kijken hoe ze de dag doorkomen. Regels die opgesteld lijken door mensen die ver van de maatschappij af staan.

Zoals iedereen moet ook ik om de zoveel jaren mijn rijbewijs verlengen. Hoewel ik al een tijdje niet meer werk in het transport heb ik een stapel papiertjes zoals rijbewijs CE, chauffeursdiploma, gevaarlijke stoffen los gestort, gevaarlijke stoffen tank, etc, etc. Nu heeft de overheid verzonnen dat dit allemaal niks meer waard is zonder Code95 en dat ben ik niet meer van plan. Maar om nou mijn CE rijbewijs door de plee te spoelen vind ik weer net “too much”. Je weet tenslotte nooit.

Dus gaan we medio december aan de slag om een rijbewijs te verlengen dat in maart verloopt: Ondanks dat ik niet meer beroepsmatig ga rijden moet ik wel gekeurd worden. Dus op naar de CBR-site om een “eigen verklaring” in te vullen. Dat is de eerste TJING-TJING: 38 euro voor een online formuliertje met een paar vragen. Met dat formuliertje een afspraak maken met een erkende keuringsarts: TJING-TJING: weer 65 euro. Dat het geen moer voorstelt hoef ik waarschijnlijk niet uit te leggen: nadat ik 40 minuten in de wachtkamer heb gezeten komt de “arts” binnenlopen voor deze “scharrel”. Met 10 minuten ben ik weer buiten met een handtekening op een velletje dat inmiddels dus meer als 100 euro heeft gekost. Nog even aangetekend ( + 8 euro ) naar het CBR want dat kan plotseling niet meer on-line. Op de CBR-site staat te lezen dat men ongeveer 4 maanden rekent voor de behandeling van dat papiertje; DAT ZAL TOCH NIET! Gelukkig is dat met een aantal weken terug en wat eigenlijk belachelijk lang is lijkt mee te vallen door de verwachting die geschapen was.

Net vóórdat het carnavalsgedruis losbarst in ons Brabant kan ik een afspraak maken met de gemeente. 2 afspraken eigenlijk want je moet persoonlijk aanvragen EN ophalen. On-line was het onmogelijk een afspraak te maken: de stadswinkel was met de carnaval GESLOTEN. Persoonlijk vind ik dat ongelooflijk maar het zal wel. Na de carnaval maar even bellen: afspraak kan pas op 16 maart! PARDON? Dat is nog ruim 2 weken; dan is mijn rijbewijs inmiddels verlopen. Nou mijnheer, u kunt wel een “spoed-aanvraag” doen, dan kunt u donderdag terecht. Och ja, kost weer een paar tientjes extra maar dan overtreed ik, in ieder geval geen wetten. 38,95 + 34,10 voor de spoed-aanvraag! TJING TJING. Wel vreemd dat men ECHT geen tijd heeft want het is “heeeel erg druk” maar als je bereid bent een paar extra tientjes te schuiven kan je meteen de volgende dag komen. Toch tijd over?

Al met al mag ik volgende week mijn roze papiertje op komen halen. Het heeft me dan “slechts” 3 maanden van mijn leven en een kleine 200 euro gekost maar afijn, ik mag rond rijden. Wel scherp op de maximum snelheid letten want anders ben je het weer kwijt. Overigens, als je al aan de maximum snelheid kunt denken want halve tijd staan we aan te sluiten. Als ik er aan denk vraag ik me bijna af waarom ik het eigenlijk weer verlengd heb. Over 5 jaar weer … ben benieuwd wat Den Haag ondertussen weer bij verzonnen heeft.

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Vodafone: Connected by KPN

Vandaag weer een klein drama met Vodafone maar deze keer moest ik aan het einde wel vreselijk lachen. Het hele verhaal:

Het begon allemaal met mopperen bij de afdeling facturatie; men had weer eens 2 keer 500 mb extra gefactureerd en totaal onterecht. Dat was ook snel uit de wereld: er komt een credit.

Dan nog even over de website “mijn Vodafone“; ik druk op het knopje verlengen maar krijg dan doodleuk “kan niet verlengd worden” te zien. Dat kan de afdeling verkoop wel voor me oplossen dus werd ik doorverbonden. Zeer vriendelijke dame zit vol met excuses: “Ja, ik weet ook niet waarom dat niet lukt op de website. Hier zie ik dat u kunt verlengen maar het lukt me ook niet. Vreemd.“. Even in de wacht en jawel, het leek opgelost. De vriendelijke dame wilde me verder helpen en wat extra voor me doen, voor het ongemak. Nou, prima, laat maar eens horen. Inderdaad deed ze me een aanbod dat ik niet af kan slaan dus al snel waren 2 abonnementen verlengd. “U krijgt nog een bevestiging via de e-mail” en nadat ik nog een keer of 7 (!) mijn e-mail-adres had gespeld namen we afscheid.

Omdat ik vanavond NOG geen bevestiging had keek ik eens in de logs van mijn mailservers. Je raad het eigenlijk al: door een config-fout bij de mailserver van Vodafone nam mijn mailserver geen mail daarvan aan. ERG SLECHT voor een grote club als Vodafone om je eigen communicatie niet in orde te hebben: Reverse lookup bleek niet gelijk aan de naam van de mailserver. Dat is een NO-GO voor de meeste spam-filters.

Maar toen ik nog wat verder ging kijken viel mijn oog op iets anders: het mailtje komt van no-reply@ubuy.vodafone.com . De mail-server heet mail.dynafix.com  maar de reverse lookup heet static.kpn.net . Zie ik dat nou goed? Gebruikt Vodafone een verbinding van KPN? Whois: KPN B.V.  Ja, ik zie het goed. Nog wel nadat ze een partnership met Ziggo zijn aangegaan.

Hahahahaha ….

Vodafone … mede mogelijk gemaakt door KPN!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen